1947
31 grudnia 1947
Koło ministrantów prowadziła emerytowana nauczycielka, pani Maria Strojecka, pensjonariuszka ss. Pasterek. Wiosną przystąpiono do szklenia okien kościoła i plebanii. Parafia otrzymała cała skrzynię szkła dzięki staraniom burmistrza Stefana i sekretarza Urzędu Miejskiego Wincentego. Naprawiono 2 poważne uszkodzenia dachu kościoła. Wywieziono 20 furmanek śmieci z kościoła, plebanii i budynków. Uruchomiono łazienkę na plebanii. W czasie kolędy proboszcz odwiedził wszystkich Polaków i około 800 katolików niemieckich. Rekolekcje wielkopostne głosił ks. Alojzy Jurzykowski, dzieci szkolne miały rekolekcje w szkole, przez 3 dni. Do Pierwszej Komunii Św. przystąpiło w Tucznie 80 dzieci, a w Rzeczycy 30. Ostatni Niemcy z Tuczna i okolic zostali wysiedleni 15 sierpnia. Przed wyjazdem żegnali się z ks. proboszczem.
1946
31 grudnia 1946
We wrześniu następuje zmiana proboszcza. Ks. Bardecki odchodzi do Wschowy a na jego miejsce przybywa ks. Andrzej Kostka, były kapelan wojskowy. W tym czasie wykonano nowe drzwi wejściowe do kościoła, poprzednie były w złym stanie. 6 grudnia przybywa nowy proboszcz ks. Zygmunt Gendzieński. Do parafii należą wtedy oprócz Tuczna – Sędzice, Rzeczyca, Zbiewo, Strzelno i Marta (nazwy zapisane w kronice). W Tucznie była kaplica „Caritas” w sanatorium obsługiwanym przez Siostry Pasterki oraz kaplica w domu starców, który był własnością Sióstr Elżbietanek. Msze Św. niedzielne były odprawiane w następującym porządku: rano wyjazd do jednej z filii, o godz. 1030 Suma w Tucznie i wyjazd do kolejnej filii. Po południu Nieszpory w Tucznie. W Tucznie była szkoła 6 klasowa. Uczyły 3 nauczycielki, ks. proboszcz uczył religii (10 godz.). W Rzeczycy szkoła 6 klasowa, religii uczył kierownik, który miał misję kanoniczną. Tak samo było w Strzelnie.
1945
31 grudnia 1945
Wyzwolenie Tuczna luty. Miasto zostało nieuszkodzone. Po kilku tygodniach stacjonujące w Tucznie wojska radzieckie spaliły miasto w 70%, kościół był nieznacznie uszkodzony. Początkowo kościół był zajęty przez wojska radzieckie, które uczyniły sobie w nim skład zrabowanego mienia niemieckiego. Dopiero w maju wywieziono zgro-madzone rzeczy i oddano kościół katolikom. W tym czasie proboszcz Henke (Niemiec), odprawiał nabożeństwa w kaplicy szpitala. Pierwsi Polacy zaczęli się osiedlać w Tucznie w marcu. Byli to przeważnie wywiezieni na roboty przymusowe do Niemiec. Później przybyli nowi osiedleńcy z Centralnej Polski i terenów zajętych przez ZSRR. Pierwszym proboszczem Polakiem został ks. Andrzej Bardecki w czerwcu 1945 r. Wtedy została powołana pierwsza Rada Parafialna: ks. Bardecki, Stefan Branski, Jan Makowski, Z. Kurjata, Jan Sazała. Opierając się na informacjach katolików niemieckich, ks. Bardecki wraz z Radą Parafialną odszukał ziemię należącą do parafii. Odpowiednie wyciągi otrzymał z Powiatowego Urzędu Katastralnego.
